-A nic. Próbuję się przyzwyczaić do nowego miejsca.-odpowiedziałam. Hmm nowe miejsce.
Tydzień temu przeprowadziliśmy się z Krakowa do Londynu. Powód? Praca. Rodzice mają tu zapewniony lepszy etat. Mi to tam rybka, szczerze mówiąc. Nikogo jakoś nadzwyczaj ważnego tam nie miałam. Wystarczy fakt, że siostra ze mną jest.
-Dziś wieczorem przychodzi mój nowy chłopak na kolację. Chcę go poznać z rodzicami.- powiedziała cały czas pisząc sms'y.
Boże, co za dziewczyna. Ledwo tydzień tu jesteśmy a ta już ma nowego chłopaka. Ciekawe co to za dupek znowu. Pff! Pewnie miesiąca nie pociągną, tak jak reszta jej związków.
-Sukienka?-zapytałam na co pokiwała głową na tak.
-O 19 będzie!-krzyknęła wychodząc z pokoju, wciąż nosem w telefonie.
Odruchowo popatrzyłam na zegar. 15:12 Spoko mam jeszcze czas. Z braku laku włożyłam słuchawki na uszy i włączyłam "more than this"- One Direction. Taak, lubię ich. Ich piosenki są takie...takie..prawdziwe? Tak, to chyba dobre określenie. "Cause I can love you more than this" Chciałabym. No ale marzenia marzeniami a trzeba żyć rzeczywistością.
Obudził mnie brak muzyki. Pewnie lista dobiegła końca. Chwila! Wróć! Obudził? O cholera 17:23! Szybko wyskoczyłam z łózka i popędziłam do łazienki. Expresowy prysznic i szybko lekki makijaż. Jeszcze rozczesać to coś co podobno zwie się włosami, ale na pewno nie na mojej głowie.
Staję przed szafą i zadaję sobie to odwieczne pytanie.
-Co ja mam ubrać, do cholery?
Hmmm, dobra to będzie odpowiednie. Szybko się przebrałam, popsikałam perfumami i byłam gotowa. W tym momencie rozbrzmiał dzwonek do drzwi. Ha! Ja to mam wyczucie! Zbiegłam szybko ze schodów < czyt. 2 razy po drodze się wypieprzyłam> i stanęłam koło mamy. Tata poszedł otworzyć drzwi i zaraz można było usłyszeć ich witanie. Ciekawe co to za przypał? Może w końcu będzie jakiś przystojny? Kiedy tylko to pomyślałam do salonu weszła moja siostra z jej chłopakiem. Tak myślę, że weszli, bo nadal wpatrywałam się w podłogę.
-Mamo, tato -tu zrobiła pauzę- siostro- powiedziała znacząco z takim śmiesznym akcentem, że aż się zaśmiałam-poznajcie Harr'ego.
W końcu podniosłam głowę i zobaczyłam nie kogo innego jak Harr'ego Styles'a. Wow! To się siostra postarała. Nasze spojrzenia się spotkały i dopiero teraz zauważyłam jakie on ma zajebiste oczy. Na zdjęciach się kryją. Wciąż usilnie wpatrujemy się w swoje ślepka.
Boże! Stop! Co ja robię?! Patrze się w oczy chłopaka mojej siostry, którego przyprowadziła aby poznać go z rodziną. Ale nawet jak próbuję spuścić wzrok, to nie mogę. Po prostu nie mogę. Nie muszę. Wszystkimi siłami zebrałam się w sobie i spuściłam wzrok. Co to do cholery było?!
-Dzień dobry.-powiedział.
-Cześć!- powiedziała mama.- To może chodźmy do kuchni, bo lasagne stygnie.
-Właśnie.-dołączył tata.
Wszyscy pokierowaliśmy się do kuchni i zajęliśmy miejsca. Ja siedziałam pomiędzy mamą a siostrą na przeciwko loczka.
-To Harry- zaczął tata- może opowiesz nam coś o sobie.
-Jasne. Tak więc jestem Harry Styles i mam osiemnaście lat. Pochodzę z Holmes Chapel. Jestem jednym z pięciu z One Direction.
-One Direction skądś to kojarzę- zamyśliła się mama po czym dodała- oh już wiem! To ten zespół który lubicie. -eureka!
-Mamo, mamo. To Andżelika ma hopla na tym punkcie!- wydarła się Klaudia i zaczęła się chichrać jak idiotka :D
-WTF?- też się wydarłam.- A kto mi dupę jeszcze miesiąc temu zawracał tekstami typy "Andżelika, spójrz jaki Hazza jest tutaj sexi"! Hahahahah nie pamiętasz?
-Nie żyjesz!- powiedziała i dosłownie rzuciła się na mnie. Zaczęłyśmy się okładać poduszkami a kątem oka zauważyłam Harr'ego i rodziców, którzy byli widocznie rozbawieni tą sytuacją.
-I widzisz Harry. My tak mamy 24 godziny na dobę.-westchnęła mama z mina męczennika.
***
I oto rozdział pierwszy. Jak się podoba? Bardzo się różni od tamtego ale mam nadzieję że pozytywnie. Fabuła mi się przyśniła już 2 tygodnie temu i cały czas dumałam czy czy pisać czy nie. Ale się zdecydowałam. Zachęcam do komentowania! Kocham Was! :*
BOże dziewczynoo ! Uzależniam się od Tw blogów <3
OdpowiedzUsuńGenialne są . ! ; *