Rozdział dziewiąty :)

*Przypomnienie*
-No to sobie chwilkę tu posiedzimy.-powiedział zadowolony Harry.
-Coś ty taki zadowolony z tego powodu?-zapytałam chyba nieźle się krzywiąc, bo się roześmiał.
-Przynajmniej, ty ze mną będziesz.

Spojrzałam na niego karcąco i usiadłam w koncie. On poszedł w moje ślady i przysiad koło mnie.
Chciał mnie przytulić ale go odepchnęłam. 
-Coś nie tak?- zapytał wyraźnie zmartwiony.
-Nie, tylko...a z resztą nie ważne.
Przez chwilę siedzieliśmy w ciszy. Loczek chciał coś powiedzieć, ale tylko otwierał usta i je zamykał.
W końcu nie wytrzymałam.
-No wyduś to z siebie!
-Ale nie wiem jak to ująć...
-Najlepiej prosto z mostu :)
-Czy ty coś do mnie czujesz?
Na początku myślałam, że to jakiś żart, ale jak zobaczyłam jego nadzwyczaj poważny wyraz twarzy- zmieniłam zdanie. 
-Skąd to pytanie?- zapytałam starając nie patrzeć mu w oczy. 
-Chciałbym wiedzieć.-wzruszył ramionami.
Pff! I co mam mu powiedzieć? Tak, Harry! Straciłam dla Ciebie głowę i liczę,że zerwiesz z moją siostrą i będziemy żyć długo i szczęśliwie? Bitch Please! :| 
-To nie ważne- powiedziałam z kamienną twarzą. Odwróciłam głowę w przeciwnym kierunku i podciągnęłam nogi pod brodę. 
-Dla mnie ważne. Ale twoje wykręcanie się od odpowiedzi, uznaję za odpowiedź twierdzącą.- nie widziałam jego wyrazu twarzy, ale dałabym sobie głowę uciąć, że się uśmiecha. :]
-No i co z tego? To co ja czuję jest nie ważne. Najważniejsze jest to, że się kochacie z Klaudią i jesteście szczęśliwi. Ja wam tylko z moimi durnymi uczuciami zawadzam.-szepnęłam, ukrywając twarz w kolanach. On przysunął się do mnie jeszcze bardziej i objął ramionami.
Pochylił się lekko i szepnął mi do ucha:
-Uwierz, ty też nie jesteś mi obojętna.- I lekko musnął swoimi gorącymi ustami mój policzek a mnie przeszedł przyjemny dreszcz.- Jesteś dla mnie bardzo ważna.- i znów lekki pocałunek oraz dreszcz od stóp do czubka głowy.-Nawet nie wiesz jak ważna.
Zdezorientowana odwróciłam głowę w jego stronę a on wykorzystując okazję, wpił się w moje lekko rozchylone wargi. Zaskoczona odwzajemniłam pocałunek, ale na szczęście po chwili się opamiętałam i go od siebie odsunęłam. 
-Nie możemy. To jest nie fair wobec Klaudii. Po za tym, ty z nią jesteś...-powiedziałam, patrząc się w jego oczy w których dostrzegłam...ból? Ból za odtrącenie? <?> 
-Czemu to wszystko jest takie skomplikowane?-szepnął chyba sam do siebie 
-O czym ty mówisz?- zapytałam zdziwiona.
-O tym, że niby kocham Klaudie a jak widzę Was dwie to do Ciebie mam ochotę podbiec, przytulić i pocałować. Jak jesteście smutne, to Ciebie chcę pocieszyć i ochronić przed wszystkim co złe. A najgorsze jest to, że ja nad tym nie panuję! Musze dwa razy pomyśleć, zanim coś zrobię...-patrzyłam na niego jak na jakiegoś psychola, który uciekł z psychiatryka. 
Uratował mnie dźwięk otwieranych drzwi. Po chwili do schowka weszli nasi przyjaciele i spojrzeli na nas jak na z innej planety.
Dopiero po chwili skapłam się, że nadal jesteśmy przytuleni. Harry chyba tez to zauważył i zwolnił uścisk. 
-Co robiliście?- spytała podejrzliwie siostra.
-Nic, tylko było mi zimno więc Harry mnie przytulił.-no głupszej wymówki nie mogłam wymyślić. -.- W pomieszczeniu jest chyba z 30 stopni -.- 
Hazza popatrzył na mnie karcąco i pokręcił głową ze zrezygnowaniem,  za co dostał sójkę w bok. 
Wyszliśmy ze sklepu i w końcu pojechaliśmy do domu. 


***
Ta da! I oto następny rozdział. :D Taaa już widzę wasz "entuzjazm" -.- 
Mam prośbę. Niech każdy kto przeczyta ten rozdział, skomentuje. Bo w ankiecie jest 16 osób a komentuje góra 7. :| Proszę *-* 
5 kom.=NN :)