Rozdział jedenasty :]

Siedziałam na ławce w ogrodzie i wpatrywałam się w małe oczko wodne za naszym domem. Prze de mną, w piaskownicy bawiły się dwa małe szkraby. Słońce lekko muskało moją skórę a w powietrzu można było wyczuć woń róż. Jest idealnie. Zdecydowanie tak.
-Wróciłem!-rozległ się głos mojego męża. Po chwili siedział już koło mnie i obejmował ramieniem. 
-I jak było na próbie?-zapytałam, patrząc w jego piękne zielone oczy.
-Śmiesznie. Niall jak zwykle głodny, zjadł Louis'owi marchewki. Boo Bear się wkurzył i zaczął rzucać w niego mikrofonami.-parsknął śmiechem.
-Tatuś! Tatuś wrócił!-rozległ się wesoły szczebiot Darcy-naszej córeczki. Po chwili była już na jego kolanach a Louis na moich. 
-Cześć Darcy! Cześć Lou!-przytulił dzieci. Chwilę z nimi porozmawiał i uciekły do zabawy. 
Znów mnie przytulił, spojrzał w oczy i złożył na moich ustach czuły pocałunek.

Gwałtownie zerwałam się z łóżka. Boże, coraz dziwniejsze sny mi się śnią. Ale najgorsze jest to, że nie wiem nawet kto był tym moim "mężem". Pamiętam tylko tą zieleń jego tęczówek. *-*
Dobra, to tylko sen! Nie ma co się rozczulać.
Kiedy się już ogarnęłam i ubrałam, zeszłam na dół. Rodziców jak zwykle już nie było. Może nie było by to dziwne, gdyby nie to, że z kuchni można było wyczuć jakieś wspaniałe zapachy.
Nie pewnie weszłam do pomieszczenia. Przy stole siedzią całe One Direction a moja siostra coś robi przy kuchence.
Oparłam się o framugę drzwi i przyglądałam się ich poczynaniom. Cała piątka było tak pochłonięta rozmową, że nawet mnie nie zauważyli a Klaudia stała odwrócona do nas tyłem.  
-Echem!-odchrząknęłam znacząco. W końcu 6 par oczy skupiło się na mnie i zaczęli świdrować mnie wzrokiem.
-O Andżela! Jak ty ładnie dziś wyglądasz.-nie czaruj Hazza, bo kolana się po de mną uginają :|
-Dziękuje.-mruknęłam i spuściłam głowę żeby nie zauważył moich rumieńców. Cholera! Nigdy się przecież nie rumieniłam...
-Dobrze że wstałaś. Śniadanie.-powiedziała wesoło siostra.
Przysiadłam się do stołu pomiędzy Lilo. Oczywiście nie obyło się bez znaczącego uśmiechu Liam'a.
-Przestań.-mruknęłam w jego kierunku.
-Ale co ja robię?-nadal ten głupkowaty uśmieszek.
-Nie udawaj głupiego i przestań.-rozkazałam.-Co dziś robimy?-zwróciłam się już do wszystkich.
-Lenimy się!-krzyknął Zayn.
Zjedliśmy śniadanie, to znaczy to co udało nam się podebrać Niall'owi, bo ten wziął wszystko i się podzielić nie chciał -.-
-Andżelika, możemy pogadać?-zapytała się nagle Klaudia.
-Jasne. Chodź na górę :)
Poszłyśmy do jej pokoju. Skulona usiadła na łóżku.
-Klaudia, co się stało?
-No bo...ja się zakochałam...-szepnęła a z jej oczu popłynęły łzy.
O.o Ja to już chyba zgłupiałam...
-Em, a co w tym złego? To dobrze, że zakochałaś się w Harry'm.-próbowałam powiedzieć radośnie, choć trudno było mi to powiedzieć.
-Nie, nie! To właśnie chodzi o to, że to nie w nim się zakochałam! 2 tygodnie temu poznałam takiego Greg'a. I to w nim się zakochałam!
Szczerzę? Miałam ochotę tańczyć makarene ze szczęścia! Wiem, że to nie w porządku wobec siostry ale jestem teraz po prostu cholernie szczęśliwa!
Zorientowałam się w końcu, że siostra oczekuję jakieś reakcji z mojej strony.
-Yyy...powinnaś mu to powiedzieć. Trzymać Cię na siłę nie może.-ale ze mnie egoistka. Za miast jej współczuć, to się cieszę. :|
-Masz rację. Idę i teraz mu to powiem.-powiedziała stanowczo i podreptała na dół.
Wzięłam z niej przykład i dołączyłam do chłopaków.
-Nie wiesz może o co chodzi?-zapytał Lou. No tak. To jego najlepszy przyjaciel, więc co się dziwić, że się martwi.
-Wiem. Ale wolę żeby sami powiedzieli.-mruknęłam.
Po 5 minutach rozległ się trzask drzwi. Wkurzony Harry wybył z domu i gdzieś pobiegł. Wszyscy posłali mi pytające spojrzenia, na co zerwałam się z kanapy i pobiegłam za nim.


***
Następny rozdział może jeszcze dziś. W Poniedziałek jadę nad morzę i zamierzam dodać parę rozdziałów, tak jakby za ten tydzień, w którym mnie nie będzie :)